Studievereniging AKT

Docent aan het woord

Docent aan het woord: Bjorn Beijnon

In een duister (stiekem misschien niet zo heel ver) verleden zat ik als secretaris in het AKT-bestuur. Naast dat een jaartje bestuur je veel leert over verantwoordelijkheden nemen en gestructureerd te werk te gaan, kijk ik vooral terug op dat jaar als een moment waarop ik me realiseerde wat mijn opleiding nou precies inhield. Toentertijd heette de opleiding nog ‘Theater-, film- en televisiewetenschap’ en waren vakken nog niet opgesplitst in verdiepingspakketten. Dat betekende dat iedereen (en dus ook ikzelf) overal een vakje meepakte: het ene blok zware filmtheorie en Disneyfilms, een ander blok over interface cultuur, en misschien een ander weer over de geschiedschrijving van theater en dans in Duitsland. Alles was mogelijk, met als resultaat dat de meeste studenten het idee hadden dat ze van alles een beetje wisten, maar uiteindelijk geen idee hadden wat ze met die versnipperde kennis konden.

Het was de taak van AKT om structuur te bieden in de chaos in de hoofden van de gemiddelde TFT-student. Door te focussen op verbondenheid en het bieden van toekomstperspectieven gingen we aan de slag. We organiseerden feesten in het K-sjot, probeerden poolparty’s een ding te maken (niet gelukt), en huurden andere locaties zoals de Stairway to Heaven en de Woolloomooloo af voor nog grotere evenementen. Daarnaast gingen we ook aan de slag met het ‘toepassen’ van onze kennis door naar televisiestudio’s gaan en ‘experts’ in huis te halen voor gastlezingen. Het leukste uit mijn bestuursjaar vind ik nog steeds dat we wisten te organiseren om met ongeveer 25 mensen naar Londen te gaan met André van der Velden als tourguide. Zo gingen we samen naar The Globe en zagen we twee voorstellingen van Shakespeare, maar gingen we ook naar verscheidene musea.

Het creëren van verbondenheid is nog steeds essentieel in de tijd van Media en Cultuur. Er wordt nog altijd een beetje neergekeken op mediawetenschappers. Kijk maar bijvoorbeeld naar het Kerstdiner waar ik (nog steeds!) mijn maatschappelijke relevantie zit te ‘verdedigen’ tegenover mensen die studies deden als Rechten of Geneeskunde. Het is niet alleen belangrijk dat mediastudenten erkennen dat zij belangrijk zijn, maar het is nog belangrijker om te erkennen dat wij het soms moeilijk vinden om in te zien waarom wij belangrijk zijn. Door je als studenten te verzamelen en het hier over te blijven hebben, blijf je jezelf niet alleen belangrijk voelen maar vooral ook goed en optimistisch. Hierin is AKT, in mijn ogen, nog steeds de vereniging die studenten bij elkaar brengt, verbindt, en zich inzet voor het vertalen van onze kennis naar het werkveld.